Showing posts with label mood. Show all posts
Showing posts with label mood. Show all posts
Tuesday, April 27, 2010
Friday, January 29, 2010
Just felt like writing
I guess I have to limit my walks, despite the fact i badly need that time for organizing own thoughts, listening to music and checking the streets for "updates" in terms of stores and other news. Oh yea, i hate missing any important update in the city (well, and in general too).
The job
Since the holidays finished, I've been working like never before. I'm being quite productive, organized and even actually efficient. If before I was mainly just generating ideas and developing some of them up to a written project, these days I'm actually implementing the ideas and creating something measurable and complete.
So what, that I work on Saturdays and holidays and evenings and (shame on me) even Sundays (from home though)? To the people who wonder why I do this - I just wish them someday to have the amount of satisfaction, recognition and appreciation in the workplace that I do. I am never forced but driven by an intrinsic motivation.
Btw, a small and interesting e-book on motivating creative people for your reading.
I hope this energy boost won't decrease in the near future, however I will put some emphasis on my social life too.
The habits
Also, I almost didn't eat any dairy product which was bad for my teeth and bones.
In the recent weeks I started to actually eat curds mixed with mashed apple. This mix is both easy, light and tasty. Thanks to my cousin for the tip!
After that I am having my coffee in the office and I'm actually being early in the office! что не может не радовать..(и не только шефа :)
The music
I'm very busy and I do a bunch of critical stuff. I can't allow myself to feel down or negative in any way. I didn't choose it intentionally, but I feel that the only TV channel I actually feel like watching/listening is the MTV Dance. I'm jumping, dancing, singing like a teenager. I completely overwrote my music playlist and no pixel of melancholy can be seen there. It really helps to keep my mood up high.
The death
A relative passed away last week. He didn't live only 2 weeks till his 50th anniversary. It was a lung cancer. The ironic thing was that the wife of that man who died, has been smoking extensively the following days, because she had to calm her nerves and nothing could be done about it. She had lost her son just the previous year. Nobody can even begin to imagine how she actually feels now. Cigarettes help to calm the nerves, but they often become the reason people suffer.
I can't help myself from being anxious, realizing that my dad won't even consider quitting or limiting his smoking.
I also discovered something rather shocking for me. It's that the relatives sometimes prefer to hide from the cancer patient the real reason of their illness. The man died without knowing what he was dying from. And I was being convinced that it's a right thing to do. I won't go into details now, but I strongly believe that it's very, very wrong. Not for everyone, however...
photo via Titania Aelita
Wednesday, March 11, 2009
Lilacs and spring mood :)
It's a sunny day here today and I'm a bit into memories :)
Last year, after my homecoming on April 1, I was in something like euphoria. For more than 10 weeks spent in Netherlands, I hadn't properly seen a sun and missed my life, my friends and everything in Yerevan very much. For some weeks after my return to Yerevan I was living like with pink glasses, nothing could bring me down. I was enjoying every second of my life :)
Here's some photos done on the first days of April.
These two photos are with my BFF Tata in a park where we found a fantastic blooming lilac tree. I love lilacs, especially purple ones, but wikipedia says they symbolize death while white lilacs symbolize first love.
And these photos are made in my room's balcony:
Last year, after my homecoming on April 1, I was in something like euphoria. For more than 10 weeks spent in Netherlands, I hadn't properly seen a sun and missed my life, my friends and everything in Yerevan very much. For some weeks after my return to Yerevan I was living like with pink glasses, nothing could bring me down. I was enjoying every second of my life :)
Here's some photos done on the first days of April.
These two photos are with my BFF Tata in a park where we found a fantastic blooming lilac tree. I love lilacs, especially purple ones, but wikipedia says they symbolize death while white lilacs symbolize first love.
And these photos are made in my room's balcony:
Friday, February 6, 2009
spring is near... daydreaming :)
Only a week ago it was snowing.
But the recent couple of days were unexpectedly warm and pleasant. The ice has almost melt. At least in the downtown Yerevan. The pathways are dry and the Sun has started to look out from the clouds more often and bring warmth. My 25th spring seems to be one of the most anticipated ones. The spring is wonderful in Armenia.
Last year I missed its coming. I was in the Netherlands since January when it was really very cold and got back in April (it snowed and was unexpectedly cold in Netherlands). I cannot describe my feelings then :) The endorphins quantity in my blood was way increased and I was enjoying every step, every second and every breath for some months of my home coming. I noticed that in spring I'm having a huge productivity boost, loads of ideas and I'm becoming very energetic.
Now I'm daydreaming about March and April. Seems like I've planned 70% of my weekends in advance already! Some shopping (connected to my next salary), some changes in my appearance ;) some small events like organizing traditional pizza parties chez moi :) and other...
Revealing one of the weekend plans:
Today it rained for the first time this year, and it truly smelled like spring. I strolled a bit in the streets under the rain and on my way home a teenage boy approached me and gave flowers. My first spring flowers this year :)
But the recent couple of days were unexpectedly warm and pleasant. The ice has almost melt. At least in the downtown Yerevan. The pathways are dry and the Sun has started to look out from the clouds more often and bring warmth. My 25th spring seems to be one of the most anticipated ones. The spring is wonderful in Armenia.
Last year I missed its coming. I was in the Netherlands since January when it was really very cold and got back in April (it snowed and was unexpectedly cold in Netherlands). I cannot describe my feelings then :) The endorphins quantity in my blood was way increased and I was enjoying every step, every second and every breath for some months of my home coming. I noticed that in spring I'm having a huge productivity boost, loads of ideas and I'm becoming very energetic.
Now I'm daydreaming about March and April. Seems like I've planned 70% of my weekends in advance already! Some shopping (connected to my next salary), some changes in my appearance ;) some small events like organizing traditional pizza parties chez moi :) and other...
Revealing one of the weekend plans:
March 15, cascades, red sneakers, orange coat, spring breeze, xpress music, midday, yum filter coffee, Sun.
Today it rained for the first time this year, and it truly smelled like spring. I strolled a bit in the streets under the rain and on my way home a teenage boy approached me and gave flowers. My first spring flowers this year :)
Thursday, January 8, 2009
Il mio pensiero (è con i miei amici)
I'm back to my Italian music addiction. I've downloaded the new album of Negrita "Helldorado" and Negramaro's new single "Meraviglioso". I also got addicted to Tiziano Ferro's "Alla mia età" and downloaded that album too (though i never thought i would like him at all).
At the moment I'm listening to the Ligabue's one of 2008 hits - Il mio Pensiero and thinking of my friends who are far - in LA/D.C., Mauritius, Berlin, Sweden, somewhere in Germany, and also in Yerevan, but far.
Ligabue is a master of meaningful and interesting lyrics. A volta, i'm amazed how he can sing right from my heart....
At the moment I'm listening to the Ligabue's one of 2008 hits - Il mio Pensiero and thinking of my friends who are far - in LA/D.C., Mauritius, Berlin, Sweden, somewhere in Germany, and also in Yerevan, but far.Ligabue is a master of meaningful and interesting lyrics. A volta, i'm amazed how he can sing right from my heart....
Cosa c’entra questo cielo lucido
Che non è mai stato così blu
E chi se ne frega delle nuvole
Mentre qui manchi tu
E adesso che sei dovunque seiDedicated to all my friends that are far.
Chissà se ti arriva il mio pensiero
Chissà se ne ridi o se ti fa piacere
Tuesday, January 6, 2009
new year, new life :)
I haven't published anything here for a while!
I just had to take my time and think about the recent major changes happened to me.
2 days before the new year, my life has completely changed. The change was unexpected, moreover, it was very unpleasant and not in time at all!
So I had to recover and analyze for myself.
There was something that was occupying most of my time, my thoughts and it was all that my expectations, hopes and my growth were connected with. My friends, my leisure, my plans were connected with it too. I quit my all other assignments to concentrate myself to that one thing that I set as a priority. It was my current job and i lost it.
Actually, I have been fired, .mm .. no, how could they fire me, if i quit myself before :D
I was in the company since its creation and even before (I worked on one of the projects that this current company inherited from my previous company on the base of which my current company was created). I was the oldest employee, and was involved in everything, and was helping also other departments. But I was also a competitor :)
The thing is that since December, the management staff has changed, including my department's director. The new guy came and treated us as we were doing nothing and getting blown salaries, didn't do anything right, didn't have any discipline etc... (a common case i guess).
Then he started to get rid of people he thought he won't need. And so my turn has come.
Dec. 29 was a very bad day for me. I was destroyed and deserted not from the fact that the company didn't need me anymore, but from the way they presented it to me. Completely inacceptable and incorrect.
They just welcomed me saying that they have to say good-bye to me since I haven't done anything for my job, moreover, they don't see any willing to work from my side and I don't bring any profit to the company.
They started to press me, blaming for things that i was hearing for the first time, that were so unfair and unreasonable... so cruel and shocking, i couldn't believe my ears.
They made me a "generous" offer to stay either as an assistant to my boss (write texts etc... it was funny since i have never been an "assistant" in my life and my first ever serious job was a "Web developer/programmer") and i should get half of my current salary, or the next choice was - staying on my current position, doing the same job + bringing projects and clients to my company (that turned out to be a main responsibility of "projects manager", funny huh) and get that same half. They told me that expected me to happily accept it since it's such a nice offer!
They told me that sometimes it's good to start from the beginning. It could be true, but not in this case and not with my experience and skills.
There's one person guilty for it and it's not me :) Taking out all the uncensored expressions that are associated with him in my mind (so far he beat everybody else and occupied the first line in my worst-top list), I'll just say he isn't worth being mentioned in my positive blog :)
I know i'll find my way. I'm so much open to everything. I'm free and i can do whatever I want. I can go abroad for a job or an internship or study... I don't have hungry kids awaiting me at home and i have no obligation. I can erase and start from the beginning. I can take a course, do more of my hobbies.. learn finally the Portuguese which classes' schedule were not compatible with my previous job. I'll finally take the driving classes and get my license.
And so, i'm open to job offers :D
My ex-colleagues - Mariam, Masha, Ruzanna and me. at the corporate new year party.
I just had to take my time and think about the recent major changes happened to me.
2 days before the new year, my life has completely changed. The change was unexpected, moreover, it was very unpleasant and not in time at all!
So I had to recover and analyze for myself.
There was something that was occupying most of my time, my thoughts and it was all that my expectations, hopes and my growth were connected with. My friends, my leisure, my plans were connected with it too. I quit my all other assignments to concentrate myself to that one thing that I set as a priority. It was my current job and i lost it.
Actually, I have been fired, .mm .. no, how could they fire me, if i quit myself before :D
I was in the company since its creation and even before (I worked on one of the projects that this current company inherited from my previous company on the base of which my current company was created). I was the oldest employee, and was involved in everything, and was helping also other departments. But I was also a competitor :)
The thing is that since December, the management staff has changed, including my department's director. The new guy came and treated us as we were doing nothing and getting blown salaries, didn't do anything right, didn't have any discipline etc... (a common case i guess).
Then he started to get rid of people he thought he won't need. And so my turn has come.
Dec. 29 was a very bad day for me. I was destroyed and deserted not from the fact that the company didn't need me anymore, but from the way they presented it to me. Completely inacceptable and incorrect.
They just welcomed me saying that they have to say good-bye to me since I haven't done anything for my job, moreover, they don't see any willing to work from my side and I don't bring any profit to the company.
They started to press me, blaming for things that i was hearing for the first time, that were so unfair and unreasonable... so cruel and shocking, i couldn't believe my ears.
They made me a "generous" offer to stay either as an assistant to my boss (write texts etc... it was funny since i have never been an "assistant" in my life and my first ever serious job was a "Web developer/programmer") and i should get half of my current salary, or the next choice was - staying on my current position, doing the same job + bringing projects and clients to my company (that turned out to be a main responsibility of "projects manager", funny huh) and get that same half. They told me that expected me to happily accept it since it's such a nice offer!
They told me that sometimes it's good to start from the beginning. It could be true, but not in this case and not with my experience and skills.
There's one person guilty for it and it's not me :) Taking out all the uncensored expressions that are associated with him in my mind (so far he beat everybody else and occupied the first line in my worst-top list), I'll just say he isn't worth being mentioned in my positive blog :)
I know i'll find my way. I'm so much open to everything. I'm free and i can do whatever I want. I can go abroad for a job or an internship or study... I don't have hungry kids awaiting me at home and i have no obligation. I can erase and start from the beginning. I can take a course, do more of my hobbies.. learn finally the Portuguese which classes' schedule were not compatible with my previous job. I'll finally take the driving classes and get my license.
And so, i'm open to job offers :D
Sunday, December 14, 2008
ուղղակի գրել էի ուզում... սա ստացվեց
Սիրում եմ գրելը: Ծանր ու հոգնացուցիչ օրվանից հետո, երբ երեկոյան համակարգչիս ջերմությունը զգում եմ ծնկներիս, ու ինձ էլ ի վիճակի եմ զգում ինչ-որ բան գրելու (կարևոր չի ինչ), արդեն ինձ սկսում եմ լավ ու բավարարված զգալ:
Այսօրը նշանավորվեց նրանով, որ ցուրտ էր: Առաջին անգամ այս սեզոնում սառցակալեցի ու մինչև վերջ դեռևս չեմ հալել: Հետո դեկտեմբերի 13-ն էր ու ես ճիշտ ժամանակին հիշեցի Jovanotti-ի "Per Te" երգը` իր ջերմ խոսքերով, որոնց մեջ է նաև "E' per te, il 13 dicembre" (Քո համար է դեկտեմբերի 13-ը...) ցավոք, այս օրը իմը չէր կարծես...
Հետո տեսա Լուսինը, որ այսօր առանձնահատուկ մեծ ու մոտիկ էր... երկար ժամանակ է արդեն ինչ այն հանդիսանում է իմ ու իմ աշխարհով սփռված մոտիկների շփման միջոցը :) Լուսնին նայելով մենք իրար հաղորդագրություններ ենք «թողնում» :) ու կարդում դրանք դարձյալ նրան նայելով..
Էլ ինչ օր էր....
*օր, երբ ես կոպտեցի փողոցում ինձ զզվացնող մի հիմար կերպարի
*երբ սկսեցի կարոտել մարդկանց, ում հավանաբար այլևս երբեք էլ չեմ հանդիպի` Ստամբուլից, Պետերբուրգից.. հիշեցի Պետերբուրգյան կիթառային երեկոները, երբ ДДТ, Браво, Наутилус, Сплин էինք երգում խմբովի ու ի դեպ, ռուսները էնպես լավ էին կարողանում նվագել ու երգել դրանք.. բոլորովին առանց ակցենտի ու հենց օրիգինալի նման x-)
*մի պահ ինձ զգացի փետրվար ամսին, Ռոտերդամում, միայնակ, կարոտած, արցունքներով Հախվերդյան լսելիս... ու ահագին երջանիկ զգացի որ աչքերս բացեցի ու տեսա հրապարակը - «Տանն եմ՛»:
*Կարոտեցի էլի մի քանի ընկերների... սկսեցի մտածել տեսնես իրենք ինձ երբ են հիշել վերջին անգամ... :Ճ ամեն դեպքում մտքով իրենց լիքը ջերմություն ուղարկեցի.. ոնց չլինի պետք կգա :))
*մտածեցի թե ինչ կարող եմ անել որ աշխատավայրում վիճակս բարելավվի... մտածածս գրելու հետ էր կապված, դրա համար ինքնըստինքյան իրականանալի էր ու դրական :)
-սկսեցի պատրաստվել ուրբաթ օրվա սեմինարի իմ թրեյնինգին (անձնային աճի հետ կապված, ավելի շուտ, վերնագիրը` «Ժամանակակից աշխարհը և առկա հնարավորությունները»): Ահագին լավ մտքեր ունեմ ու կանխազգում եմ որ շատ լավ կանցնի:
*փորձեցի պատկերացնել որ հաջորդ տարվանից կարող է շաբաթ օրերը այլևս աշխատանքի չլինեմ !!! Այդպիսի երջանկություն չեմ հիշում վերջին մի քանի տարիների ընթացքում.. շաբաթական միայն մեկ օր «հանգստանալով», այսքան ժամանակում հավաքված իմ հոգնածությունը մեկ էլ կարող է անցնել! պատկերացնում եմ աշխատունակությունս ինչքանով կբարձրանա:
*քանի որ աշխատավայրում, աշխատակիցների մոտիվացիան բարձրացնելու փոխարեն նորանոր սահմանափակումներ, վատ փոփոխություններ են իրականացնում, ստիպված ինքնամոտիվացիայի նոր միջոցներ եմ փորձում գտնել... նորից հարցնում եմ ինքս ինձ, թե ինչն է ինձ պահում, ծանրութեթև եմ անում տարբերակները..
*մտածեցի նրա մասին որ մոտիկ ընկերուհիս ձմռանը էստեղ չի լինելու, ու մտածեցի տեսնես երբ գա ու հանդիպենք, ես ինչպիսի՞ն կլինեմ: Ինչքանով փոխված կլինեմ, գործս ոնց կլինի.. բզիկս...:D
*հիշեցի որ իմ ամենահուսալի հակադեպրեսանտը լավ երաժշտությունն է: Դրական, ու տրամադրությանը համապատասխան, բայց վաղուցվանից չլսված երգերը հոգսերս մոռացնում են: Պետերբուրգից հետո իմ հակառուսական տրամադրությունները մեղմվեցին ու ռուսական երաժշտության հետ արդեն ուրիշ ասոցիացիաներ են... ДДТ լսելով հիշեցի մի քանի տարի առաջվա Արփիին, ու լավ հիշողություններ արթնացան :)
*Եվրոնյուսով տեսա որ Հռոմում Տիբրոսը (Tevere-ն) բարձրացել ու հեղեղում ա քաղաքը.. տխուր էր... մյուս կողմից զգացի որ վերջերս շուտ-շուտ հեռուստացույցով երևացող Վենեցիան ու Հռոմը տեսնելով` տանջագին մելանխոլիայի մեջ այլևս չեմ ընկնում: Երևի որովհետև զգում եմ, որ շուտով գնալու եմ.. ԶԳՈՒՄ ԵՄ!
*Հետո զգացի, որ վերջերս շարժվում եմ "what doesn't kill me, makes me stronger" կարգախոսով.. ցավոք վերջերս ավելի շատացել են ինձ կոտրել փորձող բաները, չնայած որ ես չեմ մտածում հանձնվել, ուղղակի մտածում եմ.. էտքան ուժեղ դառնամ, բա հետո՞:
*Լսելով Մորիսեթի "Thank U"-ն, սկսեցի կազմել իմ ցուցակը` all the things I'm thankful to - 2008 edition :) էնտեղ են RSS-ը` Google reader-ի հետ, բոլոր բզիկներս անխտիր, բլոգս, իմ մոտիկ ընկերները, ինչպես նաև ոչ մոտիկ մարդիկ, ում հետ առնչվեցի ու շատ բաներ սովորեցի... ուժեղացա :) ընկերությունը որտեղ աշխատում եմ ու աշխատակազմը, իմ սիրելի ֆոտոխցիկը ու laptop-ը! ...կարծես թե մնացածը հենց իմ միջից էր: Լավ, դեռ շուտ է տարին փակելու մասին խոսել.. ինձ այդ թեմայով գրելու բազում տողեր են սպասում :)))
*այսօր նորից մտածեցի որ իմ ներկայիս կարևորագույն թերությունը` lack of self presentation skills-ն է: Չափից դուրս համեստությունը ու քչախոս լինելը հանգեցնում են նրան, որ երբ իմ ունակություններից մեկի մասին խոսք է գնում, ինձ նայում են կարծես գլուխ եմ գովում կամ թիթիզանում եմ.. ահավոր է:
Այսօրը նշանավորվեց նրանով, որ ցուրտ էր: Առաջին անգամ այս սեզոնում սառցակալեցի ու մինչև վերջ դեռևս չեմ հալել: Հետո դեկտեմբերի 13-ն էր ու ես ճիշտ ժամանակին հիշեցի Jovanotti-ի "Per Te" երգը` իր ջերմ խոսքերով, որոնց մեջ է նաև "E' per te, il 13 dicembre" (Քո համար է դեկտեմբերի 13-ը...) ցավոք, այս օրը իմը չէր կարծես...
Հետո տեսա Լուսինը, որ այսօր առանձնահատուկ մեծ ու մոտիկ էր... երկար ժամանակ է արդեն ինչ այն հանդիսանում է իմ ու իմ աշխարհով սփռված մոտիկների շփման միջոցը :) Լուսնին նայելով մենք իրար հաղորդագրություններ ենք «թողնում» :) ու կարդում դրանք դարձյալ նրան նայելով..
Էլ ինչ օր էր....
*օր, երբ ես կոպտեցի փողոցում ինձ զզվացնող մի հիմար կերպարի
*երբ սկսեցի կարոտել մարդկանց, ում հավանաբար այլևս երբեք էլ չեմ հանդիպի` Ստամբուլից, Պետերբուրգից.. հիշեցի Պետերբուրգյան կիթառային երեկոները, երբ ДДТ, Браво, Наутилус, Сплин էինք երգում խմբովի ու ի դեպ, ռուսները էնպես լավ էին կարողանում նվագել ու երգել դրանք.. բոլորովին առանց ակցենտի ու հենց օրիգինալի նման x-)
*մի պահ ինձ զգացի փետրվար ամսին, Ռոտերդամում, միայնակ, կարոտած, արցունքներով Հախվերդյան լսելիս... ու ահագին երջանիկ զգացի որ աչքերս բացեցի ու տեսա հրապարակը - «Տանն եմ՛»:
*Կարոտեցի էլի մի քանի ընկերների... սկսեցի մտածել տեսնես իրենք ինձ երբ են հիշել վերջին անգամ... :Ճ ամեն դեպքում մտքով իրենց լիքը ջերմություն ուղարկեցի.. ոնց չլինի պետք կգա :))
*մտածեցի թե ինչ կարող եմ անել որ աշխատավայրում վիճակս բարելավվի... մտածածս գրելու հետ էր կապված, դրա համար ինքնըստինքյան իրականանալի էր ու դրական :)
-սկսեցի պատրաստվել ուրբաթ օրվա սեմինարի իմ թրեյնինգին (անձնային աճի հետ կապված, ավելի շուտ, վերնագիրը` «Ժամանակակից աշխարհը և առկա հնարավորությունները»): Ահագին լավ մտքեր ունեմ ու կանխազգում եմ որ շատ լավ կանցնի:
*փորձեցի պատկերացնել որ հաջորդ տարվանից կարող է շաբաթ օրերը այլևս աշխատանքի չլինեմ !!! Այդպիսի երջանկություն չեմ հիշում վերջին մի քանի տարիների ընթացքում.. շաբաթական միայն մեկ օր «հանգստանալով», այսքան ժամանակում հավաքված իմ հոգնածությունը մեկ էլ կարող է անցնել! պատկերացնում եմ աշխատունակությունս ինչքանով կբարձրանա:
*քանի որ աշխատավայրում, աշխատակիցների մոտիվացիան բարձրացնելու փոխարեն նորանոր սահմանափակումներ, վատ փոփոխություններ են իրականացնում, ստիպված ինքնամոտիվացիայի նոր միջոցներ եմ փորձում գտնել... նորից հարցնում եմ ինքս ինձ, թե ինչն է ինձ պահում, ծանրութեթև եմ անում տարբերակները..
*մտածեցի նրա մասին որ մոտիկ ընկերուհիս ձմռանը էստեղ չի լինելու, ու մտածեցի տեսնես երբ գա ու հանդիպենք, ես ինչպիսի՞ն կլինեմ: Ինչքանով փոխված կլինեմ, գործս ոնց կլինի.. բզիկս...:D
*հիշեցի որ իմ ամենահուսալի հակադեպրեսանտը լավ երաժշտությունն է: Դրական, ու տրամադրությանը համապատասխան, բայց վաղուցվանից չլսված երգերը հոգսերս մոռացնում են: Պետերբուրգից հետո իմ հակառուսական տրամադրությունները մեղմվեցին ու ռուսական երաժշտության հետ արդեն ուրիշ ասոցիացիաներ են... ДДТ լսելով հիշեցի մի քանի տարի առաջվա Արփիին, ու լավ հիշողություններ արթնացան :)
*Եվրոնյուսով տեսա որ Հռոմում Տիբրոսը (Tevere-ն) բարձրացել ու հեղեղում ա քաղաքը.. տխուր էր... մյուս կողմից զգացի որ վերջերս շուտ-շուտ հեռուստացույցով երևացող Վենեցիան ու Հռոմը տեսնելով` տանջագին մելանխոլիայի մեջ այլևս չեմ ընկնում: Երևի որովհետև զգում եմ, որ շուտով գնալու եմ.. ԶԳՈՒՄ ԵՄ!
*Հետո զգացի, որ վերջերս շարժվում եմ "what doesn't kill me, makes me stronger" կարգախոսով.. ցավոք վերջերս ավելի շատացել են ինձ կոտրել փորձող բաները, չնայած որ ես չեմ մտածում հանձնվել, ուղղակի մտածում եմ.. էտքան ուժեղ դառնամ, բա հետո՞:
*Լսելով Մորիսեթի "Thank U"-ն, սկսեցի կազմել իմ ցուցակը` all the things I'm thankful to - 2008 edition :) էնտեղ են RSS-ը` Google reader-ի հետ, բոլոր բզիկներս անխտիր, բլոգս, իմ մոտիկ ընկերները, ինչպես նաև ոչ մոտիկ մարդիկ, ում հետ առնչվեցի ու շատ բաներ սովորեցի... ուժեղացա :) ընկերությունը որտեղ աշխատում եմ ու աշխատակազմը, իմ սիրելի ֆոտոխցիկը ու laptop-ը! ...կարծես թե մնացածը հենց իմ միջից էր: Լավ, դեռ շուտ է տարին փակելու մասին խոսել.. ինձ այդ թեմայով գրելու բազում տողեր են սպասում :)))
*այսօր նորից մտածեցի որ իմ ներկայիս կարևորագույն թերությունը` lack of self presentation skills-ն է: Չափից դուրս համեստությունը ու քչախոս լինելը հանգեցնում են նրան, որ երբ իմ ունակություններից մեկի մասին խոսք է գնում, ինձ նայում են կարծես գլուխ եմ գովում կամ թիթիզանում եմ.. ահավոր է:
Monday, November 10, 2008
a Monday in November
8 cups of different teas, 2 cups of coffees, some warm water to drink. This is my today's liquid consumption statistics :D 2 days ago I got flu and today was my first day with a free nose but with hard coughing.
My day was successful also because of Sinead's voice today - loud and in a good quality, at my favorite and the most coziest department of our office with the most creative people - our Designers! ... I just love watching the creative flow there - it's when they draw, brainstorm, joke and fool around :)
If you will be reading this, I must confess my workdays would be too boring without you, guys. I enjoy your company very much :)
So here are they:
My day was successful also because of Sinead's voice today - loud and in a good quality, at my favorite and the most coziest department of our office with the most creative people - our Designers! ... I just love watching the creative flow there - it's when they draw, brainstorm, joke and fool around :)
If you will be reading this, I must confess my workdays would be too boring without you, guys. I enjoy your company very much :)
So here are they:
(cookies by me :)
Friday, October 17, 2008
B&W photo experiments (imitating retro)
I bought a new retro style jacket. I was inspired by Olga Kurylenko's shooting for Vogue :)
Photos were made in my office with the help of Masha and Emma.
Conditions: I was moody and they were trying to make me laugh, I started to pose :D
Photos were made in my office with the help of Masha and Emma.
Conditions: I was moody and they were trying to make me laugh, I started to pose :D
View the album "Inspired by '60s"
Tuesday, September 30, 2008
like a ghost from the past, i found myself in an old page...
пользуясь случаем выражаю благодарность якорю, гриндерсам и фантастике. цифре 8 в перевёрнутом виде. всем системам, даунам и непристойным выражениям. холодной игре и пауку, который не хотел никого обидеть. плавности в движениях, грациозности в манерах и всему прочему, что помогает приготовить хрустящий поп-корн. а так же, вере, надежде и белому кролику. алисе и её чудесной стране. инопланетянам, привидениям, санта клаусу и тем, кто в них верит. луне, копернику и тому, кто в первый раз увидел звёзды. тёмной бездне и светлой улыбке. каскаду, высоте, комплексам и прочему, что хорошо запечетлились на чёрно-белых фотографиях. умению довольствоваться малым, не имея многого. тому парню в метро, взглядам: вскользь, обезоруживающему и незабываемому. лучшему и худшему. тем, кто придумал велосипед, институт, виртуальную реальность и истину. жёлтым листьям, красным лисьтям и фонарю (без лампочки). проливным дождям и настроению. некоторым артистам и животным (ведь ты знаешь, кто ты такой и где бегаешь). роликам, рекламе модных ботинок, логике и советам. салфеткам, листикам из разноцветных блокнотов и диким камушкам, которые знают своё предназначение. воспомонанию о том, чего никогда не было. наконец, дырке на моих джинсах, клетчатой сорочке и проблеме 2000 года. нашему настоящему, а не прошлому. пластиковой бутылке, и бумажному пакету со смешной рожицей. идеалам, тем, кто в них верит, не верит, кто не знает, что это такое. любому, кто когда-либо задавался вопросом почему? умению видеть свет в конце тоннеля и каждому винтику моего cd-rom'а. тем, кто увидит это первым, двенадцатым и последным, и тому, кто узнает об этом. твоему умению говорить “нет”. запаху свежо-испечённых булочек без изюма. тем немногим веснушкам, на моих щеках, которые не выходят наружу даже летом. всем богам, музам и моему домашнему планетарию. добру и злу. тем, кто увидит армагеддон последним, и тому, кто первым ступит на марс (таки обойдёт меня L). свободе, выбору, совершенству... ливингстону, холдену и его сестре- фиби. но не только...
всем тем, или всему тому, что когда-либо меня вдохновляло.
october 23, 2002
RP
Thursday, September 25, 2008
Friends are like stars...
Today i was reminded about the existence of a person who used to mean a lot to me. For some reason he pulled himself out of my life and let me.. go.
There are some people who have affected my life. It's because of them that i am the way i am now. They were helping me to improve myself, teaching, supporting.
Sometimes i miss them very much and feel bad because i don't contact them often, communicate or remind about myself, ... Sometimes i am getting offended myself, because they don't remember about me, .. As i am thinking.
Today i realized that there are people whom you can talk once a year and get that energy and emotions that will be enough for a while... Emotionally connected. I don’t always think about you, but I know you are there…
Let's remind that people what they really mean :) despite their distance - physical or psychological...
There are some people who have affected my life. It's because of them that i am the way i am now. They were helping me to improve myself, teaching, supporting.
Sometimes i miss them very much and feel bad because i don't contact them often, communicate or remind about myself, ... Sometimes i am getting offended myself, because they don't remember about me, .. As i am thinking.
Today i realized that there are people whom you can talk once a year and get that energy and emotions that will be enough for a while... Emotionally connected. I don’t always think about you, but I know you are there…
Let's remind that people what they really mean :) despite their distance - physical or psychological...
“Дружба - это не значит каждый день друг другу звонить, здороваться и занимать рубли… Это просто желание узнавать друг о друге, что-то слышать и довольствоваться хотя бы тем, что вот мой друг здоров и пускай еще здравствует”.
В. Высоцкий via mk.am
Friday, September 19, 2008
about fragrances and Hoppípolla ~
I suppose... somebody found a key to my heart.. no, i mean.. the fragrance :D
Today i experienced a feeling of such an attraction.. an indescribable thing that was drawing me... fascinating..
i was about to give up... never thought that scents can make me feel so... feeling of remembering something not from the past but from the future. such a familiar scent, even if it was maybe the first time i caught it.
actually today i had two great moments of feeling so high... first because of that fragrance, and the second one when hearing Hoppípolla. This is a masterpiece by my favorite Sigur Rós.
I play it on and on again. Can't stop. It will be my new alarm tone. I will always wake up happy! it's simply wonderful.
Go to the last.fm page of Hoppípolla and read the comments.. Start from the description :D hehehhhh....
I'm afraid that because of Sigur Rós, my next language will be Icelandic. I'm not kidding!
How did i hear the song suddenly again today? (i had it downloaded since Rotterdam)
I was watching a sweet romantic movie "Penelope" with this great ending song :)))) It's a modern fairy-tale and worth watching again!!!
Here's the English translation of the lyrics. They are also beautiful.
Today i experienced a feeling of such an attraction.. an indescribable thing that was drawing me... fascinating..
i was about to give up... never thought that scents can make me feel so... feeling of remembering something not from the past but from the future. such a familiar scent, even if it was maybe the first time i caught it.
actually today i had two great moments of feeling so high... first because of that fragrance, and the second one when hearing Hoppípolla. This is a masterpiece by my favorite Sigur Rós.
I play it on and on again. Can't stop. It will be my new alarm tone. I will always wake up happy! it's simply wonderful.
Go to the last.fm page of Hoppípolla and read the comments.. Start from the description :D hehehhhh....
I'm afraid that because of Sigur Rós, my next language will be Icelandic. I'm not kidding!
How did i hear the song suddenly again today? (i had it downloaded since Rotterdam)
Here's the English translation of the lyrics. They are also beautiful.
Jumpin' Puddles
Smiling
Spinning 'round and 'round
Holding hands
The whole world a blur
But you are standing
Soaked
Completely drenched
No rubber boots
Running in us
Want to erupt from a shell
Wind in
And outdoor smell of your hair
I hit as fast as I could
With my nose
Hopping into puddles
Completely drenched
Soaked
With no boots on
And I get nosebleed
But I always get up
(Hopelandic)
And I get nosebleed
But I always get up
(Hopelandic)
Tuesday, September 16, 2008
about a wallpaper :)
Yesterday i made the most incredible wallpaper ever for myself :)
It inspired me to finish a lot of unpleasant but needed things to do, it made me smile all day...
when i needed the next dose of happiness, i was pressing Win+D and getting it~!!!!!!
I won't post it here, just to say that it's a great portrait of a great man with shiny eyes and a wonderful smile %-)
.... it's black and white and there's a quote beside him:
It inspired me to finish a lot of unpleasant but needed things to do, it made me smile all day...
when i needed the next dose of happiness, i was pressing Win+D and getting it~!!!!!!
I won't post it here, just to say that it's a great portrait of a great man with shiny eyes and a wonderful smile %-)
.... it's black and white and there's a quote beside him:
"Somewhere, something incredible is waiting to be known."
Wednesday, September 10, 2008
orange fall
I love the orange. It's the happiest color!
...that's why i bought a super cool orange coat from Zara today!!!!!!!!!!!!!
p.s. if you want to make your mood using colors, you can use this colr pickr and this multicolor flickr search tools :)
some nice orange selection here.
...that's why i bought a super cool orange coat from Zara today!!!!!!!!!!!!!
with some nice reviews ;)
p.s. if you want to make your mood using colors, you can use this colr pickr and this multicolor flickr search tools :)
some nice orange selection here.
shoes mend hearts...
in case you didn't know it......
i must confess... i have an addiction to... shoes!!!!!!!!!!!!
especially heels, high heels =) and my favorites of all time are -- classic black heels of Christian Laboutin...
oh, i would pay a lot for them :)
some other shoes i would wear ...
and i like also these ones... classic, simple...
and i deadly want to do a tattoo on my feet, like in the pic.. though a temporary one i think...
nice quote ;)
i must confess... i have an addiction to... shoes!!!!!!!!!!!!
especially heels, high heels =) and my favorites of all time are -- classic black heels of Christian Laboutin...
or the red ones...
some other shoes i would wear ...
and i like also these ones... classic, simple...
and i deadly want to do a tattoo on my feet, like in the pic.. though a temporary one i think...
nice quote ;)
"SHOES MEND HEARTS
A BROKEN HEEL IS A BROKEN HEART."
Tuesday, September 9, 2008
Monday, September 1, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)